پوشش الکتروفورتیک یک فناوری پوشش است که از یک میدان الکتریکی برای هدایت مهاجرت ذرات پوشش به سطح قطعه کار استفاده می کند، جایی که آنها رسوب می کنند و برای تشکیل یک فیلم پیوسته پخت می شوند. هسته اصلی آن در دستیابی به تشکیل فیلم کارآمد و یکنواخت از طریق اصول الکتروشیمیایی است. این روش نه تنها به دلیل غلبه بر محدودیت‌های سمپاشی سنتی از نظر مناطق مرده پوششی و نوسانات ضخامت، به طور گسترده در صنعت استفاده می‌شود، بلکه به این دلیل که می‌تواند به طور همزمان محافظت و تزئین و حفظ کیفیت پایدار در تولید انبوه را فراهم کند.
اولین گام در اجرای پوشش الکتروفورتیک، پیش تصفیه است که یک گام اساسی برای اطمینان از کیفیت فیلم است. قطعه کار باید چربی زدایی شود تا روغن سطحی و آلاینده ها از بین برود و سپس شستشو شود تا باقیمانده مواد پاک کننده پاک شود. سپس، عملیات پوشش تبدیلی، مانند فسفاته کردن یا غیرفعال کردن، برای تولید کریستال های ریز یا یک لایه اکسید روی سطح فلز انجام می شود که چسبندگی پوشش و مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد. تمیزی و یکنواختی پیش تصفیه مستقیماً تأثیر رسوب الکتروفورتیک بعدی را تعیین می کند. هر گونه ناخالصی یا نقص فیلم می تواند باعث ایجاد تاول یا لایه برداری موضعی شود.
در طی فرآیند الکتروفورز، قطعه کار با قطبیت تنظیم شده به مدار متصل می شود. ذرات رزین با بارهای مخالف در حمام به سمت سطح قطعه کار حرکت می کنند و تحت محرک میدان الکتریکی DC رسوب می کنند. الکتروفورز آندی برای کاربردهایی با مقاومت در برابر خوردگی کم و حساسیت به هزینه مناسب است. قطعه کار به الکترود مثبت متصل می شود و ذرات رزین با بار منفی روی آن رسوب می کنند. از سوی دیگر، الکتروفورز کاتدی از ذرات رزین با بار مثبت برای تشکیل یک لایه در هنگام اتصال قطعه کار به الکترود منفی استفاده می‌کند که به طور همزمان از انحلال ماتریس فلزی جلوگیری می‌کند و مقاومت در برابر خوردگی بهتری ایجاد می‌کند و آن را به انتخاب اصلی در زمینه‌های حفاظت از خوردگی خودرو و سنگین تبدیل می‌کند. دما، مقدار pH، رسانایی و محتوای جامد محلول حمام باید به شدت کنترل شود تا از نرخ رسوب ثابت و کیفیت فیلم اطمینان حاصل شود.
پس از رسوب، قطعه کار وارد مرحله شستشو می شود. آب تمیز با جریان چند مرحله‌ای هر رنگ خشک نشده را از سطح قطعه کار می‌شوید و از ورود ناخالصی‌ها جلوگیری می‌کند و آلودگی حمام را کاهش می‌دهد. کیفیت آب شستشو و زمان شستشو باید به درستی کنترل شود تا از شستشوی بیش از حد که منجر به ضخامت ناکافی فیلم یا حذف مواد موثر تشکیل‌دهنده فیلم می‌شود، جلوگیری شود. متعاقباً، پخت و پخت با استفاده از گرما برای ایجاد واکنش پیوند متقابل در رزین، تبدیل آن از حالت مایع یا نیمه جامد به یک لایه رنگی مستحکم و پیوسته انجام می‌شود. دما و زمان پخت به سیستم رزین بستگی دارد. رزین های اپوکسی یا اکریلیک معمولی معمولاً در حدود 180 درجه سانتیگراد برای چند ده دقیقه پخت می شوند. توسعه فناوری پخت{11}در دمای پایین همچنین بسترهای حساس به حرارت را{12}}فعال کرده است.
مزایای این روش در توانایی آن برای دستیابی به پوشش کامل ساختارهای پیچیده، استفاده از پوشش بالا و حداقل اسپری بیش از حد است که برای حفاظت از محیط زیست و کنترل هزینه مفید است. همراه با انتقال خودکار و نظارت آنلاین، ضخامت فیلم یکنواخت و عملکرد پایدار را می توان در طول تولید مداوم حفظ کرد. برای زیرلایه‌های مختلف و نیازهای کاربردی، سطح حفاظتی و ظاهر مورد نظر را می‌توان با تنظیم ولتاژ، زمان الکتروفورز و فرمول حمام به‌طور انعطاف‌پذیر به دست آورد. توسعه سیستم‌های الکتروفورتیک عملکردی این روش را با ویژگی‌های خاصی مانند مقاومت در برابر ضربه سنگ، مقاومت در برابر آب و هوا و رسانایی بیشتر کرده و کاربرد آن را در زمینه‌هایی مانند انرژی‌های نو و حمل‌ونقل ریلی گسترش داده است.
به طور کلی، پوشش الکتروفورتیک یک زنجیره فرآیند کامل است که ترکیبی از رسوب الکتروشیمیایی، پیش تصفیه دقیق و پخت دقیق است. با تشکیل فیلم یکنواخت و حفاظت کارآمد به عنوان هسته آن، تکمیل شده با مدیریت پارامترهای قابل کنترل و ویژگی های سازگار با محیط زیست، راه حل پوششی قابل اعتماد و مقیاس پذیری را برای تولید مدرن ارائه می دهد و به تعادل بین کیفیت و کارایی در سناریوهای مختلف دست می یابد.
